Niels spreekt .... over The Stage

Na het wegvallen van zowel Kultuurhuis Bosch als de roemruchte Goudvishal zijn er in Arnhem nog maar weinig plekken overgebleven waar locaal talent aan de bak kan. Cafe The Stage is een van die plekken. We spraken met eigenaar Niels Breman.

The Stage wordt steeds meer een begrip voor rockliefhebbend Arnhem. Maar voor de mensen die het echt nog niet kennen kun je de plek introduceren.

“The Stage is een poppodium, gelegen boven The Move aan de Varkensstraat. De twee zaken horen echt bij elkaar, al hebben ze wel allebei een eigen ingang.
The Move is een dagelijks geopend danscafé. Overdag kun je er terecht voor een lekker drankje, een gezellig praatje en een potje poolen. Op donderdag, vrijdag en zaterdag gaan de pooltafels 's avonds aan de kant en neemt een dj de zaak over.
The Stage zit op de eerste verdieping. Wekelijks komen er binnen- en buitenlandse acts voorbij. Van beginnende bandjes die net uit het oefenhok komen tot gerenommeerde buitenlandse artiesten.
Veelal in het 'wat hardere genre' maar zeker met de lokale acts proberen we zo breed mogelijk te programmeren. Zo speelt de hardcoreformatie Strike First hier regelmatig maar net zo goed kun je een act als Lavalu hier tegenkomen.
We proberen elke week tenminste twee activiteiten neer te zetten.
Daarnaast wordt The Stage ook regelmatig verhuurd voor verjaardagsfeestjes, bruiloften, examenfeesten, en dergelijke.
Kortom, een multifunctionele plek met voor ieder wat wils!”


Sinds een aantal maanden komt 3voor12 Arnhem/Nijmegen hier regelmatig over de vloer. Hoe is deze samenwerking tot stand gekomen.

“Na het faillissement van Kultuurhuis Bosch zat 3voor12 Arnhem/Nijmegen zonder vergaderruimte in Arnhem. Omdat The Stage toch geen 7 dagen per week gebruikt wordt was dit een mooie lokatie om die vergaderingen te houden. En aangezien wij toch al heel veel met lokale/regionale bands werkten was het makkelijk om dit in het vervolg onder de noemer 'Club 3voor12' te doen. “

“Wij werken hier niet met één vaste programmeur. De helft van alle shows worden aangedragen door mensen die een leuk bandje kunnen krijgen of een leuke show willen organiseren en daar de juiste gelegenheid voor zoeken. In samenwerking met ons kunnen wij hier altijd een leuke avond van maken. Club 3voor12 Arnhem/Nijmegen heeft natuurlijk ook heel veel kontakten met de regionale bands. Vanuit deze 'database' hopen wij de komende tijd menig leuke avond te kunnen boeken.
Wij nemen de productie van zo'n avond op ons en 3voor12 mag voor de promotie zorgen. Interviews met de bands op de site, flinke aankondiging en na afloop een mooie (foto-)reportage. Wij een leuke avond en, als het goed is, een leuke promotie voor de bands.
Zo is er een win-win situatie voor beide partijen ontstaan.”

Sinds het wegvallen van de Kultuurhuis Bosch en de roemruchte Goudvishal is The Stage een van de weinige plekken in Arnhem waar nog locale bands terecht kunnen. Hoe lopen de concerten en hoe slaag je er iedere keer weer in bands naar Arnhem te krijgen.

“Ach, in de loop van de jaren zie je altijd wat verschuivingen. Waar 2 jaar geleden de hardcore shows altijd stampvol zaten is dat nu even wat minder. Daartegenover staat dat de metalshows nu juist steeds drukker worden. En over een jaar of twee zal dat vast weer precies het tegenovergestelde zijn. Zo gaat dat nou eenmaal."

"Als je een tijdje meedraait als zaal stromen de aanbiedingen binnen.
Wekelijks komen hier zo'n 25-50 mailtjes binnen van bands en boekingsbureaus die shows en tours aan het promoten zijn en of wij ook ruimte hebben om één van die shows te doen. Je probeert hier 'de krenten uit de pap' uit te halen en die shows pak je aan en probeert daar iets moois van te maken.
Bands wisten de Goudvishal wel te vinden, komen er nu achter dat die niet meer bestaat en gaan dan kijken waar ze eventueel wel in Arnhem zouden kunnen spelen. Zo komen ze hier terecht.
Daarnaast, als je één keer zaken met een bepaald boekingsbureau hebt gedaan en het is goed bevallen, komen ze heel snel weer bij jou terug. Hetzelfde geldt voor de bands. Als je de mensen goed behandeld en ze krijgen lekker eten en voldoende drinken en, als het nodig is, een goede slaapplaats komen ze graag weer een keer hier spelen.”

Sinds kort is er zo iets als Pandora’s Box. Kun je de rol daarvan toelichten.

“Wij zijn een gewoon en dus een commercieel bedrijf. Voor het organiseren van een concert krijgen we dan ook echt geen cent subsidie. Alles moeten we zelf betalen en iedereen die hier werkt verdient ook een salaris. Tot en met het meisje achter de garderobe aan toe.
We kunnen heel goed samenwerken met de andere organisaties hier in Arnhem maar vanwege ons 'commerciële karakter' zijn wij toch altijd een beetje vreemde eend in de bijt.
Het is natuurlijk geweldig dat als het Kunst en Cultuur Gelderland (KCG) een weekend organiseert voor de popmuziek in Gelderland (GESEL XL). Wij worden gewoon meegenomen in die programmering en in de hele aanloop daarnaartoe, maar ergens is dat natuurlijk wel een beetje raar. Wij zijn geen gesubsidieerde culturele organisatie, maar gewoon een commercieel café.
Met de oprichting van Stichting Pandora's Box hoop ik die grens wat te verlagen. Dus een soort 'gelijkwaardige gesprekspartner' te worden.”

Judas' Wolf @ Staddijk

Nijmegen Rock City @ Staddijk

Met meer fotograven dan publiek voor het podium opent Judas’ Wolf klokslag half acht de avond in de Staddijk. Judas’ Wolf is een nieuwe naam vanuit Nijmegen Rock City. Het optreden vanavond is pas hun eerste echte. De band timmert vanaf maart aan de weg. Het lijkt erop dat de gitarist de plaatselijke muziekhandel geplunderd heeft. Nooit eerder zag ik een dergelijke collectie effectpedalen bij elkaar. Zoiets schept natuurlijk een bepaalde verwachting. Een verwachting die in de loop van de slechts een half uur durende set aardig wordt ingelost. De muziek lijkt te zwalken tussen de typische jaren 70 hardrock aan de ene kant en de wat meer psychedelische rock zoals we dat kennen van bands als The Soft Machine en Pink Floyd aan de andere kant. De indruk die Judas’Wolf achter laat is veelbelovend. Speltechnisch is het allemaal dik in orde. Alleen moet er nog hard gewerkt worden aan de podium presentatie. Verstoppen in een dikke laag rook is niet de oplossing. Meer interactie is gewenst, ook al is er weinig publiek. Anders zijn zit stoeltjes een must.

TAP laat zien dat hoe het wel moet. Maar dat mag ook wel na ruim 7 jaar. Het optreden is het laatste op Nijmeegse bodem. Gelukkig ziet TAP dat niet als een verplichting maar als een laatste kans om een goede indruk achter te laten waarin ze met lof slagen. Het motto vanavond is dan ook “It’s better to burn out than to fade away”. Hoogtepunt is het op TAPse wijze verbouwde CCR nummer “Run Through The Jungle” met magistraal baswerk van Nick. Wil je TAP nog voor een laatste keer aan het werk zien. Dan is er nog een mogelijkheid en wel op vrijdag 23 oktober in The Stage. Ik zeg: Doen!!

De Staddijk is een prima locatie voor rockbands alleen jammer dat Nijmeegse rock liefhebbers de locatie niet zo weten te vinden. Het is dan ook eigenlijk te triest voor woorden dat een band als Bandito voor slechts een handjevol mensen moet optreden. De band, die op 18 december dan eindelijk de lang verwachte cd uitbrengt, is live ondertussen een fenomeen aan het worden. In korte tijd hebben ze vrijwel de gehele regio platgespeeld met hun aanstekelijke rock doorspekt met een fikse portie humor. Naast eigen nummers schamen ze zich niet voor het spelen van een goede cover. Vanavond wordt er uitgepakt met Fuel van Metallica. En zowaar krijgt de band de hele Staddijk aan het headbangen. Bandito heeft feilloos door hoe je het publiek voor je wint. Nee deze band komt er wel.

Johan @ LuxorLive

Tim Knol @ LuxorLive

Down Under @ Luxor Live

Het komt niet vaak voor dat ik naar een concert ga van twee voor mij onbekende bands. In Luxor Live spelen The Datsuns met in het voorprogramma An Emerald City. Via Google kom ik erachter dat beide bands van oorsprong uit Nieuw-Zeeland komen maar tegenwoordig in Europa resideren. The Datsuns timmeren al een tijdje aan de weg gezien het feit dat ze onlangs hun vierde plaat ‘Head Stunts” uitgebracht hebben. De oplettende lezer ziet natuurlijk meteen dat dit een anagram van de bandnaam is. An Emerald City, vernoemd naar de fictieve hoofdstad uit het land van Oz, moet het doen met slechts een album ‘Circa Scaria’.

De avond in Luxor Live wordt geopend door An Emerald City. En meteen bij de opening maakt de band een verpletterende indruk . Hun sound lijkt rechtstreeks terug te voeren op een combinatie van Explosions In The Sky en de Indiase periode van de Beatles. Met een bezetting van Perzische luit, sitar en viool is het duidelijk dat we hier niet met een doorsnee band te maken hebben. Van liedjes is vanavond totaal geen sprake. In plaats daarvan tovert An Emerald City ons ware geluidsexplosies voor. Gelukkig is het niet alleen bruut geweld dat de klok slaat . De soundscapes worden snel en heftig opgebouwd en gelardeerd met rustige en zeer subtiele passages waarbij er voldoende ruimte is voor solo partijen op viool, sitar en keyboards. Eigenlijk is dit muziek die je rustig tot je moet nemen in een luie stoel met een koptelefoon op. Het publiek is dan ook redelijk in verwarring en weet niets beter te doen dan op ruime afstand van het podium te blijven staan en aandachtig naar de muziek te luisteren. Na ruim drie kwartier is de set ten einde en wordt er voor het hoofdprogramma omgebouwd.

Wat het vermelden waard is dat het geluid vanavond, zeker bij een dergelijke band, zeer aangenaam is.

Bij the Datsuns is de subtiliteit ver te zoeken. De vier heren moeten het hebben van hun energie en rauwe sound. Hun vuige garagerock knalt de speakers uit en geeft je de ervaring van een kudde op hol geslagen kangaroes die over je heen dendert. Een hoofdrol is vanavond weggelegd voor Dolf de Borst, de leadzanger die ook de vier snaren geselt. Maar ook de twee gitaristen laten zien hoe er gerockt moet worden. Met een uitstekend op dreef zijnde ritme sectie is er ruimte genoeg voor heerlijk gesoleer. Waarbij het wah-wah pedaal veelvuldig ingetrapt wordt. Geheel in stijl dragen alle bandleden haar tot ver over de schouders. Om van de gestreepte t-shirts maar te zwijgen. Alsof de jaren zestig nog steeds niet voorbij zijn. Het publiek is inmiddels ook naar voren opgetrokken en rockt naar hartelust mee. Er wordt nog net geen pit gebouwd! De garagerock , voorzien van de nodige invloeden van the Kinks, the Who en zelfs Status Quo, is het ideale middel om op maandag van je weekend brakheid af te komen. Zo blijkt maar weer. Als Dolf de bas even terzijde schuift om zich op de zang te concentreren blijft de goed geoliede rock n roll machine eenvoudig doordraven. De drummer zorgt ervoor dat de bas niet eens gemist wordt.

Als ik Luxor Live na deze opwindende avond verlaat en langs de merchandise stand loop zie ik tot mijn grote genoegen dat the Datsuns deze avond uitsluitend op vinyl verkrijgbaar is. Precies zoals een rechtgeaarde garagerockband aan zijn stand verplicht is.

The Datsuns @ LuxorLive