Judas' Wolf @ Staddijk

Nijmegen Rock City @ Staddijk

Met meer fotograven dan publiek voor het podium opent Judas’ Wolf klokslag half acht de avond in de Staddijk. Judas’ Wolf is een nieuwe naam vanuit Nijmegen Rock City. Het optreden vanavond is pas hun eerste echte. De band timmert vanaf maart aan de weg. Het lijkt erop dat de gitarist de plaatselijke muziekhandel geplunderd heeft. Nooit eerder zag ik een dergelijke collectie effectpedalen bij elkaar. Zoiets schept natuurlijk een bepaalde verwachting. Een verwachting die in de loop van de slechts een half uur durende set aardig wordt ingelost. De muziek lijkt te zwalken tussen de typische jaren 70 hardrock aan de ene kant en de wat meer psychedelische rock zoals we dat kennen van bands als The Soft Machine en Pink Floyd aan de andere kant. De indruk die Judas’Wolf achter laat is veelbelovend. Speltechnisch is het allemaal dik in orde. Alleen moet er nog hard gewerkt worden aan de podium presentatie. Verstoppen in een dikke laag rook is niet de oplossing. Meer interactie is gewenst, ook al is er weinig publiek. Anders zijn zit stoeltjes een must.

TAP laat zien dat hoe het wel moet. Maar dat mag ook wel na ruim 7 jaar. Het optreden is het laatste op Nijmeegse bodem. Gelukkig ziet TAP dat niet als een verplichting maar als een laatste kans om een goede indruk achter te laten waarin ze met lof slagen. Het motto vanavond is dan ook “It’s better to burn out than to fade away”. Hoogtepunt is het op TAPse wijze verbouwde CCR nummer “Run Through The Jungle” met magistraal baswerk van Nick. Wil je TAP nog voor een laatste keer aan het werk zien. Dan is er nog een mogelijkheid en wel op vrijdag 23 oktober in The Stage. Ik zeg: Doen!!

De Staddijk is een prima locatie voor rockbands alleen jammer dat Nijmeegse rock liefhebbers de locatie niet zo weten te vinden. Het is dan ook eigenlijk te triest voor woorden dat een band als Bandito voor slechts een handjevol mensen moet optreden. De band, die op 18 december dan eindelijk de lang verwachte cd uitbrengt, is live ondertussen een fenomeen aan het worden. In korte tijd hebben ze vrijwel de gehele regio platgespeeld met hun aanstekelijke rock doorspekt met een fikse portie humor. Naast eigen nummers schamen ze zich niet voor het spelen van een goede cover. Vanavond wordt er uitgepakt met Fuel van Metallica. En zowaar krijgt de band de hele Staddijk aan het headbangen. Bandito heeft feilloos door hoe je het publiek voor je wint. Nee deze band komt er wel.

Johan @ LuxorLive

Tim Knol @ LuxorLive

Down Under @ Luxor Live

Het komt niet vaak voor dat ik naar een concert ga van twee voor mij onbekende bands. In Luxor Live spelen The Datsuns met in het voorprogramma An Emerald City. Via Google kom ik erachter dat beide bands van oorsprong uit Nieuw-Zeeland komen maar tegenwoordig in Europa resideren. The Datsuns timmeren al een tijdje aan de weg gezien het feit dat ze onlangs hun vierde plaat ‘Head Stunts” uitgebracht hebben. De oplettende lezer ziet natuurlijk meteen dat dit een anagram van de bandnaam is. An Emerald City, vernoemd naar de fictieve hoofdstad uit het land van Oz, moet het doen met slechts een album ‘Circa Scaria’.

De avond in Luxor Live wordt geopend door An Emerald City. En meteen bij de opening maakt de band een verpletterende indruk . Hun sound lijkt rechtstreeks terug te voeren op een combinatie van Explosions In The Sky en de Indiase periode van de Beatles. Met een bezetting van Perzische luit, sitar en viool is het duidelijk dat we hier niet met een doorsnee band te maken hebben. Van liedjes is vanavond totaal geen sprake. In plaats daarvan tovert An Emerald City ons ware geluidsexplosies voor. Gelukkig is het niet alleen bruut geweld dat de klok slaat . De soundscapes worden snel en heftig opgebouwd en gelardeerd met rustige en zeer subtiele passages waarbij er voldoende ruimte is voor solo partijen op viool, sitar en keyboards. Eigenlijk is dit muziek die je rustig tot je moet nemen in een luie stoel met een koptelefoon op. Het publiek is dan ook redelijk in verwarring en weet niets beter te doen dan op ruime afstand van het podium te blijven staan en aandachtig naar de muziek te luisteren. Na ruim drie kwartier is de set ten einde en wordt er voor het hoofdprogramma omgebouwd.

Wat het vermelden waard is dat het geluid vanavond, zeker bij een dergelijke band, zeer aangenaam is.

Bij the Datsuns is de subtiliteit ver te zoeken. De vier heren moeten het hebben van hun energie en rauwe sound. Hun vuige garagerock knalt de speakers uit en geeft je de ervaring van een kudde op hol geslagen kangaroes die over je heen dendert. Een hoofdrol is vanavond weggelegd voor Dolf de Borst, de leadzanger die ook de vier snaren geselt. Maar ook de twee gitaristen laten zien hoe er gerockt moet worden. Met een uitstekend op dreef zijnde ritme sectie is er ruimte genoeg voor heerlijk gesoleer. Waarbij het wah-wah pedaal veelvuldig ingetrapt wordt. Geheel in stijl dragen alle bandleden haar tot ver over de schouders. Om van de gestreepte t-shirts maar te zwijgen. Alsof de jaren zestig nog steeds niet voorbij zijn. Het publiek is inmiddels ook naar voren opgetrokken en rockt naar hartelust mee. Er wordt nog net geen pit gebouwd! De garagerock , voorzien van de nodige invloeden van the Kinks, the Who en zelfs Status Quo, is het ideale middel om op maandag van je weekend brakheid af te komen. Zo blijkt maar weer. Als Dolf de bas even terzijde schuift om zich op de zang te concentreren blijft de goed geoliede rock n roll machine eenvoudig doordraven. De drummer zorgt ervoor dat de bas niet eens gemist wordt.

Als ik Luxor Live na deze opwindende avond verlaat en langs de merchandise stand loop zie ik tot mijn grote genoegen dat the Datsuns deze avond uitsluitend op vinyl verkrijgbaar is. Precies zoals een rechtgeaarde garagerockband aan zijn stand verplicht is.

Back 2 School festival

Face Tomorrow


The Vlegels


Phoenix Park


Memphis Lions


Go Back To The Zoo


Bandito


TAP

Dear Jane @ Sonsbeek Theater Avenue

Dear Jane zijn twee ervaren singer-songwriters die met veel plezier liedjes maken.

Antillectual Unplugged @ Sonsbeek Theater Avenue

Het meest verrassende op het Sonsbeek Theater Avenue vond ik dit jaar de Nijmeegse punk formatie Antillectual die dit keer een verrassend Unplugged optreden weggaf.