Johan @ LuxorLive

Down Under @ Luxor Live

Het komt niet vaak voor dat ik naar een concert ga van twee voor mij onbekende bands. In Luxor Live spelen The Datsuns met in het voorprogramma An Emerald City. Via Google kom ik erachter dat beide bands van oorsprong uit Nieuw-Zeeland komen maar tegenwoordig in Europa resideren. The Datsuns timmeren al een tijdje aan de weg gezien het feit dat ze onlangs hun vierde plaat ‘Head Stunts” uitgebracht hebben. De oplettende lezer ziet natuurlijk meteen dat dit een anagram van de bandnaam is. An Emerald City, vernoemd naar de fictieve hoofdstad uit het land van Oz, moet het doen met slechts een album ‘Circa Scaria’.

De avond in Luxor Live wordt geopend door An Emerald City. En meteen bij de opening maakt de band een verpletterende indruk . Hun sound lijkt rechtstreeks terug te voeren op een combinatie van Explosions In The Sky en de Indiase periode van de Beatles. Met een bezetting van Perzische luit, sitar en viool is het duidelijk dat we hier niet met een doorsnee band te maken hebben. Van liedjes is vanavond totaal geen sprake. In plaats daarvan tovert An Emerald City ons ware geluidsexplosies voor. Gelukkig is het niet alleen bruut geweld dat de klok slaat . De soundscapes worden snel en heftig opgebouwd en gelardeerd met rustige en zeer subtiele passages waarbij er voldoende ruimte is voor solo partijen op viool, sitar en keyboards. Eigenlijk is dit muziek die je rustig tot je moet nemen in een luie stoel met een koptelefoon op. Het publiek is dan ook redelijk in verwarring en weet niets beter te doen dan op ruime afstand van het podium te blijven staan en aandachtig naar de muziek te luisteren. Na ruim drie kwartier is de set ten einde en wordt er voor het hoofdprogramma omgebouwd.

Wat het vermelden waard is dat het geluid vanavond, zeker bij een dergelijke band, zeer aangenaam is.

Bij the Datsuns is de subtiliteit ver te zoeken. De vier heren moeten het hebben van hun energie en rauwe sound. Hun vuige garagerock knalt de speakers uit en geeft je de ervaring van een kudde op hol geslagen kangaroes die over je heen dendert. Een hoofdrol is vanavond weggelegd voor Dolf de Borst, de leadzanger die ook de vier snaren geselt. Maar ook de twee gitaristen laten zien hoe er gerockt moet worden. Met een uitstekend op dreef zijnde ritme sectie is er ruimte genoeg voor heerlijk gesoleer. Waarbij het wah-wah pedaal veelvuldig ingetrapt wordt. Geheel in stijl dragen alle bandleden haar tot ver over de schouders. Om van de gestreepte t-shirts maar te zwijgen. Alsof de jaren zestig nog steeds niet voorbij zijn. Het publiek is inmiddels ook naar voren opgetrokken en rockt naar hartelust mee. Er wordt nog net geen pit gebouwd! De garagerock , voorzien van de nodige invloeden van the Kinks, the Who en zelfs Status Quo, is het ideale middel om op maandag van je weekend brakheid af te komen. Zo blijkt maar weer. Als Dolf de bas even terzijde schuift om zich op de zang te concentreren blijft de goed geoliede rock n roll machine eenvoudig doordraven. De drummer zorgt ervoor dat de bas niet eens gemist wordt.

Als ik Luxor Live na deze opwindende avond verlaat en langs de merchandise stand loop zie ik tot mijn grote genoegen dat the Datsuns deze avond uitsluitend op vinyl verkrijgbaar is. Precies zoals een rechtgeaarde garagerockband aan zijn stand verplicht is.

The Datsuns @ LuxorLive

An Emerald City @ Luxor Live

The Bodybags vertellen ...

De Bodybags is een Arnhemse pyschobillyband. Voor de niet-kenners onder ons biedt Wikipedia de broodnodige hulp. Daar lezen we onder Pyschobilly: “Meestal zijn dergelijke bands driekoppig met een snare-drum, een contrabas (zgn. slap-bass) en een elektrische gitaar.” De Bodybags begonnen echter hun bezetting met een aparte zanger en een tweede gitarist. “De teksten van Psychobilly bands zijn non-politiek en gaan in de de regel over verdorven seks, horror, groene vrouwen en stoere mannen, dit alles overgoten met een relativerende dosis humor”. Met de humor zit het wel snor bij de Bodybags. Zo zag ik de zanger als clown (bij het afscheidsconcert van de Goudvishal) , als paaskip (tijdens de paasconcerten op de Jacobiberg) en werd hij ook al in een lijkenzak het podium opgedragen.
In 2008 bracht de band hun eerste (demo-)cd uit en werd er flink opgetreden. Dit jaar waren ze nog maar weinig live te bewonderen. Maar onlangs stonden ze tijdens de uit-boulevard op de 1e etage. Wat meteen opviel was dat het gezelschap gereduceerd was tot 4 man. Ik ging op onderzoek uit.



Ik sprak met verschillende leden van de band. Kun je voor wie de Bodybags nog niet kent de band kort voorstellen.
“Wij zijn een 4 koppige Psychobillyband uit Arnhem die nu zo'n 3 jaar spelen. Ramon is de contrabassist en lead zanger, Simon speelt de slaggitaar, Joost is de man van de gitaarsolos en backing vocals en Erik de staande drummer. Onze muziek varieert van Rockabilly tot Psychobilly met punk invloeden.”

De (demo-) cd die vorig jaar uitkwam had prachtig artwork. Maar helaas was de verpakking beter dan de inhoud. Ik vond het zelfs beter om hem maar niet te recenseren. Wat vonden jullie zelf van de cd.?
“Enorm kut. logisch want het was ook een enorme kut cd aangezien we die thuis opgenomen hadden.”



Wat me bij jullie concert opviel was dat jullie het nu zonder de extrintieke zanger moeten stellen. Wat is er gebeurd?
“We hebben geen zin om het hele verhaal op te hangen. Maar in het kort: vrouwen... Hij vertrok op een gegeven moment naar Oss om daar samen te gaan wonen en toen hij op een gegeven moment bij een internationaal concert (Duitsland) niet op kwam dagen met een kutsmoes waren we er klaar mee.In het begin was het wat minder dat hij weg was. Maar nu Ramon zingt gaat het stukken beter. En het klinkt ook nog eens ergens naar. Maar wat we wel missen is de energie die hij uitstraalde op het podium en het publiek gek maakte.”

Dus Ramon neemt de vocalen voor zijn rekening. Gaan jullie op zoek naar een nieuwe zanger? Of zijn jullie tevreden met de nieuwe situatie?
“Ramon neemt de vocalen nu inderdaad over en dat gaan we zo houden ook. dus voor ons geen nieuwe zanger meer.”

Op jullie myspace staan een aantal nieuwe songs. Wanneer kunnen we een nieuwe cd verwachten? En hoe vet is het geluid deze keer?
“Vorige maand (augustus) hebben we onze nieuwe cd zeer professioneel opgenomen bij Nico van Montfort in Panningen. We hebben nog geen producer en de cd moet nog afgemixt worden. Nico is op het moment op tour als geluidsman dus het moet nog even op zich laten wachten. We verwachten dat die met zo’n 3 maanden wel te verkrijgen is bij shows en op internet. Een het geluid.. moet je maar afwachten. Wij vinden het in ieder geval super hard!”
Ik ben in ieder geval erg benieuwd en slechter dan hun demo kan het niet klinken. En met Nico hebben ze een prima man in de armen genomen gezien zijn staat van dienst.



Jullie zijn inmiddels een vast begrip in de Arnhemse muziekscene. Hoe regelen jullie al die optredens? Waar kunnen we jullie naast het optreden op 19 sept in Luxor en 27 sept tijdens de oefenruimteconcert op de Jacobiberg nog meer zien?
“Voor veel optredens worden we meestal via myspace gevraagd en we hebben ook zo hier en daar wel wat connecties. Vooral Laurens van Willemeen helpt ons enorm met concerten. Eind oktober gaan we op tour naar België, Frankrijk en Duitsland en dat wordt op 1 nov (eind van de tour) afgesloten met een festival dat in Willemeen wordt georganiseerd .”

Het concert in Luxor hoe is dat tot stand gekomen?
“Luxor heeft ons gevraagd om de show te openen en we hebben er natuurlijk veel zin in aangezien Mad Sin toch wel 1 van de toppers in de Psychobilly wereld is. Mooie zaal is luxor alleen laat het geluid nog wel es wat steekjes vallen dus we hopen dat dat nu wat beter wordt. Het word een harde avond! Zorg dus dat je er bij bent want deze show mag je absoluut niet missen”
Gelukkig voor de Bodybags heeft LuxorLive er het afgelopen jaar alles aan gedaan om het geluid goed af te stellen. Blijkbaar zijn de Bodybags al een tijdje niet meer in LuxorLive geweest.



Wat vind je van de Arnhemse muziekscene?
“Tegenwoordig maar zwakjes.. ik denk dat de subculturen een beetje weggedrukt worden sinds het sluiten van goudvishal.. En tegenwoordig moet alle muziek met computers gemaakt worden dus heb je steeds minder concertjes..”

Is er nog iets dat je kwijt wilt?
“Houd vooral onze myspace (www.myspace.com/thebodybags) in de gaten!”

Harrie Lee spreekt ...

Op 3 september staan de Heideroosjes in het kader van hun 20 jarig jubileum in de grote zaal van Luxor Live. Tot mijn grote verrassing staan de Harries in het voorprogramma hoewel dat tot op heden nog goed geheim werd gehouden door Luxor Live op hun site. Tijd dus om Harrie Lee, zanger, bassist en oprichter van de Arnhemse punk formatie nader aan de tand te voelen.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen. Hoe hebben jullie het voor elkaar gekregen om bij een band als de Heideroosjes in het voorprogramma te komen? Harrie Lee begint te lachen. “Er zijn fans die zeggen dat de Heideroosjes in het na-programma van de Harries staan.” Maar om je vraag te beantwoorden. “ De Heideroosjes zijn oude bekenden van ons. Vroeger waren de rollen omgedraaid en speelden zij in ons voorprogramma. Gedurende de jaren hebben we contact gehouden. En in verband met hun 20 jarig jubileum hebben ze ons uitgenodigd om 3 optredens met ze te doen. Ze doen hun tour met een aantal bevriende bands. Naast het optreden in Luxor spelen we ook nog op 31 oktober in Atak (Enschede) en op 12 december in de Escape (Veenendaal).”

Voor wie de Harries niet kent. Naast Harrie Lee bestaat het punkkwartet uit Harrie Harrie zang en gitaar, Harrie Joosten op drums en Harrie Eagle eveneens gitaar. De band werd op een regenachtige februari middag in 1989 opgericht door Harrie Harrie en Harrie Lee in een vochtige en vieze kelder en speelt snelle punkrock met een smile! De laatste jaren is hun optreden op Koninginnenacht in The Stage een vast gegeven.

Omdat ze niet zo vaak optreden ben ik benieuwd hoe ze zich voor deze serie optredens voorbereiden. “We repeteren momenteel een keer per maand een hele dag. Voor deze serie optredens lassen we wel een aantal extra repetities in. Verder proberen we natuurlijk zo veel mogelijk de publiciteit te zoeken want we vinden wel dat 3 september de grote zaal vol moet zijn.”

Niet allen de Heideroosjes bestaan dit jaar 20 jaar ook de Harries houden het inmiddels dit respectabele aantal jaren vol. De vraag is hoe houdt een punkband dat vol. Harrie Lee gunt ons in kijkje in de keuken.
“Met horten en stoten. In 1996 hebben we de band een aantal jaren op een laag pitje gezet. Rock-’n-roll eiste zijn tol. The Harries wilden een normaal leven leidden. Een baan, trouwen, een pensioen, je weet wel, een normaal leven. Maar vanaf 2000 zijn we er weer vol tegen aan gegaan. The Harries kwamen er achter dat het onmogelijk is om een “normaal” leven te leiden zonder punkrock. Maar sinds die tijd zijn we de Harries wel gaan zien als een hele leuke hobby waar we veel plezier aan beleven. De tijden dat we drie jaar lang door heel Europa toerden liggen achter ons.”

Voor het optreden op 29 april sprak ik Harrie Lee al over hun nieuwe cd. Maar tot op heden heb ik nog niets nieuws voor bij zien komen. Hoe zit het daarmee? “We gaan in november de studio in om de nieuwe cd op te nemen. We hadden dit al eerder dit jaar willen doen in het kader van ons vierde lustrum. Maar we wilden gewoon een goede cd op nemen en dat kost gewoon meer tijd. We hebben inmiddels wel al een demo opgenomen zodat we straks in de studio zo weinig mogelijk surprises tegen komen.”

De Harries staan niet voor het eerst in Luxor Live. Tijdens de verbouwing deden ze al eens een optreden. Ik ben benieuwd wat Harrie Lee van de inmiddels volledig gerenoveerde zaal vindt en wat hij van het optreden verwacht. : Ik ben sowieso erg enthousiast. Ergens in de jaren tachtig heb ik al een keer eerder het genoegen gehad om met The Daltons, een verre voorloper van de Harries, in het oude Luxor te staan. Wat me wel een beetje tegenvalt, is dat niemand van Luxor Live tot op heden contact met ons heeft gehad nadat bekend is geworden dat wij het voorprogramma mochten invullen. Het staat geloof mij ook nog niet eens op hun site. Ik weet natuurlijk ook wel dat we niet een echt beroemde band zijn maar in Arnhem trekken we natuurlijk nog altijd heel wat publiek. Denk maar eens aan de goed bezochte optredens in The Stage ieder jaar. Verder vind ik dat Luxor Live moet uitstralen dat ze er zijn voor Arnhemse bands in die zin dat ze alert zijn op eventuele voorprogramma’s.”

Dat laatste ben ik helemaal eens met Harrie Lee. En dat is meteen een goed overstapje naar de laatste vraag. Ik ben benieuwd hoe een veteraan als Harrie Lee aankijkt tegen het huidige popklimaat in Arnhem. “Vergeleken met 30 jaar geleden valt me op dat de bands veel en veel beter zijn als ze beginnen. Misschien dat de kids al veel vroeger beginnen met elektrische gitaar les. Ik moest zelf eerst klassiek leren spelen en trapte uit ergernis mijn gitaar de sloot in. Er is nu een complete popcultuur. Ouders van kinderen nu zijn natuurlijk allemaal opgegroeid met pop en rockmuziek. En ook de techniek heeft een grote vlucht genomen. Iedereen kan nu thuis een demootje opnemen op een pc en zich zo snel verbeteren. Daar moesten wij vroeger heel hard voor werken en dan waren de opnames vaak ook nog kut ook.”

Als laatste wil Harrie Lee nog kwijt dat hij hoopt dat er heel veel mensen op 3 september de moeite nemen om samen met de Harries en de Heideroosjes er een onvergetelijke avond van te maken.